#1611
çiğdem karahasan
Katılımcı

Modern Dönem: Çalışanların karmaşık olduğunu ve çeşitli faktörler tarafından motive edildiğini öne sürmektedir. Örgütler dinamik ve açık sistemler olarak ele alındığı için değişim ve karmaşıklık bu kuramın üzerinde durduğu temel noktadır. Sistem yaklaşımı ve durumsallık yaklaşımı kollarına ayrılır.
1.Sistem yaklaşımı
Fen bilimlerinden doğar ve bu alanda gelişmeye başlanır.
Örgüt ve yönetim kuramlarını ‘modern örgüt ve yönetim kuramları’ evresine geçiren dönüm noktasıdır.
Genel sistem kuramı, sibernetik, doğal sistemler, açık sistemler, karmaşık adaptif sistemler, sistem yaklaşımını çalışma alanları arasında yer alır.
-Genel sistem kuramı: Katz ve Kahn tarafından yayımlanan kitabı ‘açık sistem yaklaşımı’ üzerinde yaygınlaşmasına büyük etkisi olmuştur. Biyolog olan Bertalanfy öncülüğünde ortaya konmuştur. Katz ve Kahn örgütü açık sistem olarak tanımlar, diğer kuramlardan farkı çevredir. Bertalanffy’ın eserlerinde sistem yaklaşımının temel kavramları şunlardır : sistem,alt sistem, çevre, sınır, girdi, dönüşüm süreci,çıktı, kapalı sistem, açık sistem, feedback ,denge, durağan denge, dinamik denge, entropi.
-Rasyonel Sistem -Doğal sistem – Açık Sistem( W.R.Scott’a göre sistemler)
Rasyonel s. :Belirli bir amacı gerçekleştirmek için tasarlanmış her yönüyle kontrol edilebilir olduğu varsayılan yapıdır.
Doğal s.:Matematiksel kesinliği olan açıklamalar yerine toplumu sosyal bir sistem olarak kavramsal olarak incelemeye çalışır.Mayo, Roethlisberger, Merton ve Bernard tarafından örgüt incelemelerinde kullanılmaya başlanır.
Açık s.:Canlılarda olduğu gibi örgütlerde yaşamlarını sürdürebilmek için çevresinden birtakım girdiler almak ve çevresine çıktılar sunmak durumundadır.
-Sibernetik Sistem Olarak Örgütler
Matematikçi Norbert Werner tarafından 2. Dünya savaşı sırasında hava savunma sistemleri üzerine çalışırken geliştirilir. Sibernetik olarak tanımlanan örgüt,sistemin kendi kendini düzenlemesi, yönlendirmesi üzerine kurgulanır. Kenneth Boulding, Weimer’ın sibernetik kavramıyla Bertalanfy’ın genel sistem kuramını birleştirir.9 kademe halinde hiyerarşik bir sıra önerir.
Çerçeve, muntazam, sebernetik sistemler, açık sistemler, tasarımlı büyüme sistemleri, iç farkındalığı olan sistemler, sembol kullanılabilen sistemler, sosyal sistemler, aşkın sistemler.
ilk üçü fiziki sistemlerdir;4,5,6 biyolojik sistemlerdir.7 ve 8 insan sistemi ve sosyal sistemdir.
SİSTEM YAKLAŞIMININ DEĞERLENDİRİLMESİ
Bu kurama yöneltilen en önemli eleştiriler: Sınır kavramı, sistem yaklaşımı kullanıldığında tüm evren üst alt sistem bağlantısı içerisine girmektedir, denge kavramının farklı anlamlara gelebilmesi, sosyal sistemlerin çok sayıda değişken içermesi, sistemlerin birbirini etkileyememesi, soyut ve genel kavramlara ve açıklamalara yer vermiş uygulanabilir ilkeler geliştirmemiştir.
Genel sistem sadece bir kavram değil diğer bilim dallarını birleştirerek kavram çatısı oluşturmuştur. Düşünce tarzı yaklaşım olarak tanımlanmıştır.

MODERN DÖNEMİN KLASİK VE NEO KALİSK DÖNEMİ İLE KARŞILAŞTIRILMASI
Klaisk ve neo klasik dönemde örgüt kapalı bir kutu olarak düşünüldü; yönetim, yöentici, örgüt yapısı, çalışanlara karşı tutumlar işlendi. Modern dönemde ise örgütün aslında kapalı kutu değil bir çevresi olduğu, dışsallığında yönetime etkisi anlaşıldı.