[KEZBAN KUTLU]

Sistem Yaklaşımı:
1-Kendi başına bir okul değil, müşterek analiz aracınısistem analizini kullanmaktan başka ortaklığı olmayan farklı çalışmalara verilen genel bir isim.
2-İlk ortaya çıkaran Ludwig Von Bertalanfy (Biyoloji alanında, organizmalar üzerinde)
3-Katz ve Robert L. Kahn (1965) sosyal bilimler alanında ortaya koymuş.
4-Parçadan yola çıkarak bütünü anlama yöntemi.
Katz ve Kahn öncelikle Neo-Klasiklerdeki gibi örgüt içi motivasyonlardan bahsederler ancak ayrılan noktaları örgütün çevresinin örgüt normlarını ve örgütün iç yapısını değiştirdiğini söylemeleridir.
-Sistem yaklaşımında özellikle Bertalanfy’ın ortaya koyduğu genel sistem kuramının bazı temel kavramları vardır.
SİSTEM YAKLAŞIMI TEMEL KAVRAMLARI:
Sistem:Kendini meydana getiren ve bir amaç doğrultusunda birbirleriyle etkileşen parçalardan meydana gelen bütündür. Örgütler bir sistem olarak tanımlanır.
Alt sistem: Üst sistemin hedefleri doğrultusunda kendilerine düşen görevleri, sorumlulukları ve işlevleri yerine getirirler.
Sistem kendini meydana getiren alt sistemlerle etkileşim halindedir. Bu sistem kendini meydana getiren alt sistemlerin toplamından daha büyük ve anlamlı bir bütündür.
Örnek: İnsan vücudu.
Sistem yaklaşımının temel kavramları
Çevre: Sistemin içerisinde bulunduğu alandır. Bir örgütün çevresinde müşteriler, vatandaşlar, rakipler, tedarikçiler, toplumsal ve hukuki kurallar, kültür vb. pek çok unsur bulunur. Bunlar çevreyi meydana getirir.
Girdi: Enerji, hammadde, sermaye, bilgi gibi girdiler.
Dönüşüm süreci: Girdilerden sonra oluşan bir süreç.
Çıktı: Süreç sonunda elde edilenler.
Kapalı sistem: Çevresi ile girdi-çıktı alışverişinde bulunmayan sistemler.
Açık sistem: Çevresi ile girdi-çıktı alışverişinde bulunan sistemler.
Entropi: Sistemlerin giderek düzensizleşmeye ve bozulmaya meyilli olması.
Geribildirim: Genellikle çıktılarla alakalı olan, çevreden alınan sinyaller.
Denge: Sistemde olması gereken düzen.
Durağan denge: Denge noktasının sabit olduğu durum.
Dinamik denge: Sabit bir denge noktası bulunmaz. Entropide içten veya dıştan denge bozumu.
SİBERNETİK SİSTEM OLARAK ÖRGÜTLER;
Norbert Weiner isimli bir matematikçi tarafından 1940’larda sibernetik alanı geliştirilir. Weiner, sibernetik alanını 2. Dünya savaşı sırasında hava savunma sistemleri üzerinde çalışırken geliştirir ve 1948’de CYBERNETİCS adlı kitabını yayımlar. Kelime yunanca ‘dümence’ kelimesinden türetilmiştir. Açık sistem kuramı üzerinde önemli etkisi olur. Sibernetik güdümlü füzeler gibi kendi kendini düzenleyen sistemler, çevrelerini daima izler ve daima izledikleri çevrelerinden sürekli geri bildirim alarak sistemin hedeflerinden sapmalarını tespit eder. Sapmaları düzeltmek ve sistem dengesini muhafaza etmek için iç yapısında, hedeflerinde ve çevresinde gerekli düzeltici tedbirleri alır. Sistemin kendi kendini düzenleyebilmesi uzmanlaşmış parçalarının ve alt sistemlerinin varlığı ile ve süreç ve akışlarının bulunması ile mümkündür. Program bir sonraki davranışı yönlendiren önceden tespit edilmiş bilgidir.program adeta klasik örgüt kuramının üzerinde durduğu formel yapıyı çağrıştırmaktadır.
Sibernetik bu anlamda hayvanlar ve makinelerde bulunan denetim ve bilgi ileme sistemlerinin yapı ve fonksiyonlarını multidisipliner bir şekilde çalışmayı kendisine konu edinir. Değişen çevre şartları altında sistem kendisini nasıl düzenleyecektir?
Bir örgütü sibernetik sistem olarak görmek karar politika merkezi, denetim işlevi ve üretim, operasyonlar ve bunlar arasındaki akışların önemini vurgulamaktadır.

Kenneth Boulding’ göre sistemler:
1-Çerçeve Sistemler:Bunlar statik yapı düzeyindeki sistemlerdir. Kristalin atomlarının dizilişi hayvanın anotemisi, masa, sandalye, binalar gibi sistemler statik yapıladan meydana gelirler.
2-Muntazam (Clockwork) Sistemler : Saat ya da güneş sistemi gibi önceden belirlenmiş hareketleri olan basit dinamik sistemlerdir.
3-Sibernetik Sistemler :Kontrol mekanizmalı sistemler olarak anılır. Dengeyi korumak için kendi kendini otomatik olarak harici bir hedefe ya da önceden belirlenmiş kritere göre ayarlayan termostat, güdümlü füze gibi sistemlerdir.
4-Açık Sistemler :Çevrelerinden aldıkları girdilerle varlıklarını idame ettirebilen, kendilerini koruyabilen, çevre etkileşimli sistemlerdir. Hücreler buna örnektir.
5-Tasarımlı Büyüme Sistemleri :Taklit ederek değil önceden kodlanmış talimatlar içeren tohumlar ya da yumurtalar(genler-planlar) aracılığıyla üreyen tavuk- yumurta, palamut- meşe benzeri sistemlerdir.
6-İç Farkındalığı Olan Sistemler :İç farkındalığı gelişmiştir. Çevresinin farkındadırlar. Çevresinden bilgi alır, bunları çevresinin görüntüleri ya da bilgileri halinde organize eder. Hayvanlar bu seviyedeki sistemlere örnektir.
7-Sembol Kullanabilen Sistemler: Bilinci olan, dil ve benzeri sembol sistemleri kullanabilen sistemlerdir. İnsan
8-Sosyal Sistemler :Yedinci seviyede faaliyet gösteren ve ortak bir sosyal düzen ve kültür paylaşan aktörler olan insan gruplarının meydana getirdiği sosyal sistemlerdir.
9-Aşkın Sistemler:Mutlaktırlar; kaçınılamayan bilinmezler olarak tanımlanır. Matematikteki postulalar ve bağlantılar gibi varlıklarını kanıtlamak mümkün değildir. Ancak vardırlar ve kaçınılmazlar.

+İlk üç seviyedeki sistemler fiziki sistemlerdir. 4. 5. ve 6. Seviyedeki sistemler ise biyolojik sistemlerdir. 7.ve 8. Seviyedeki sistemler ise insan sistemi ve sosyal sistemdir. Bu kademelerde ilerledikçe sistemler daha karmaşık parçaları daha serbest işleyen bilgi akışına daha fazla bağımlı kendini yenileme ve kendine bakmada daha maharetli büyüme ve değişme kabiliyeti artırmış, çevresine daha açık hale gelirler. Her üst kademe alt kademeyi barındırır.
Bu yüzden Boulding göre üst kademedeki sistemleri anlamak için alt kademe sistemin özelliklerini kullanmak çok kolaylaştırıcı ve etkili olabilir.Boulding sosyal bilimlerdeki incelem konuları sekizinci seviyede olmasına rağmen pek çok kuram ikinci seviyededir ve daha yeni yeni üçüncü seviyeye çıkmaktadır. Diyerek önemli bir eleştiri yapmaktadır. Sistem yaklaşımının etkisiyle takibeden yıllarda üst seviyelerde açıklama yapma iddiasıyla yeni ve etkili yöntem kuramları önerilmeye başlanır. Bilgiye ve bilgi işleme kapasitesine yapılan vurgu yönetim bilişim sistemlerinin ardından Peter Senge’nin etkili kitabı THE FİFTH DİSCİPLİNE VE CHRİS ARGYRİS VE DONALD A. SCHÖN’ÜN ORGANİZATİONAL LEARNİNG eserleriyle öğrenen örgütleri: kaos kuramı, kelebek etkisi, doğrusal olmayan adaptif sistemler gibi disiplinlerarası çalışmalarla karmaşıklık bilimlerinin geliştirilmesini tetikler. Artık sosyal ve karmaşık sistemler olarak örgütlerin karmaşık yapılarına ve karmaşık davranışlarına odaklanmaktadır. Sistem kuramının açtığı pencereden bir kısmına ilerleyen bölümlerde değinilecek pek çok kuramcı örgütlere bakar ve Boulding’in üst seviyelerine doğru örgüt ve yönetim bilgisini çıkartacak kavramlar,kuramlar,yöntemler ve modeller önerirler. Sistem yaklaşımı farklı parçalardan meydana gelen bir bütün olarak örgüt ve yönetim alanı çalışmalarının gelişmesine sağladığı bütüncül kavramsal çerçeve ile önemli hizmetlerde bulunmuştur.

SİSTEM YAKLAŞIMININ BİR DEĞERLENDİRİLMESİ:
Sistem yaklaşımı, fen bilimlerinden özellikle biyolojiden örgütleri ve yönetimi anlamak ve açıklamak için aktarılmıştır. Sistem yaklaşımı örgüt ve yönetim kuramlarında bir kırılma noktası olarak kabul edilir. Modern örgüt kuramlarının başlangıcına işaret eder. Örgütlere ve yönetime bütüncü ve genelci bir bakış açısı sağlamıştır. Örgütü fonksiyonel görevlerini yerine getirmek üzere bir araya gelmiş alt sistemlerden meydana gelen bir bütün olarak tanımlar. İlk kez çevre kavramını örgüt tahlillerine sokar. Örgütü çevresi içerisinde var olan açık bir sistem olarak tanımlar. Bu sistem çevresinden girdiler alır, onları dönüştürerek çevresine çıktılar olarak verir. Örgüt klasiklerdeki gibi değişmeyen değil; tersine sürekli etkileşim halinde olan ve sürekli değişen bir varlık olarak tanımlanır. Örgütlerin varlıklarını sürdürmesi dinamik dengelerini muhafaza edebilmelerine bağlıdır. Sistemler dengelerini bozan onları kaçınılmaz son olan yok oluşa götüren entropiye maruz kaldılar. Açık sistemler girdi, dönşümlü ve çıktı süreçlerini ya da örgütü meydana getiren alt sistemleri farklılaştırarak negatif entropi üretmeye böylece yeni denge noktalarında varlıklarını sürdürmeye çalışırlar.
İşlevselci bakış açısında, bir sistem olan toplumu meydana getiren alt parçalar görevsel bir bütün oluşturacak şekilde birbirleriyle birleşmişler ve anlamlı bir bütün haline gelmişlerdir. Aynı şekilde çevresinde yer alan toplumsal-ekonomik sisteminin alt parçası olarak görülen örgüt çevresiyle bütünleyici ve sürekli bir ilişki halinde olmaya çabalar. C. L. Barnard, H. Simon; örgütleri bu anlamda karşılık karar verme sistemleri olarak görürler. Doğal sistem yaklaşımını benimseyenler örgüt sistemnin iç unsurları arası ilişkiye odaklanmıştır. Açık sistem yaklaşımı ile birlikte örgütün çevresi analizlere ve açıklamalara dahil edilmiştir.
Örgüt kuramlarında da sistem yaklaşımının tetiklemesiyle bir çeşitlenme yaşanır. Örgüt kuramıları örgüt ve yönetim bilimi içerisinde sistem yaklaşımından sonra ilgisini özellikle örgütün çevresini ve çevresiyle olan ilişkilerini açıklamaya yöneliktir. Özellikle 1970’lerden itibaren Durumsallık Kuramı, Kaynak Bağımlılığı, Kurumsal Kuram, Örgütsel Ekonomi, Populasyon Ekolojisi gibi dizi örgüt kuramı peş peşe geliştirilir.
Sistem kuramınına yöneltilen çeşitli ve bazıları önemli eleştirilere vardır. Bu eleştiriler şu şekilde özetleyebiliriz: Sistem yaklaşımının bazı temel kavramlarını örgüt analizinde kullanmak zordur. Örneğin : sınır kavramı. Kavramsal olarak bir örgütü çevreden ayırdığı varsayılan hayali çizgi olarak tanımlanan ‘sınırı’ gerçek hayatta örgüt analizinde çizmek hiç kolay değildir. Mesela bir üniversite örgüt olarak ele alıp sistem kavramlarını kullanarak analiz etmek istersek sınırını nasıl çizmeliyiz? Kampüs sınırı mı? Yoksa üretilen bilgi geliştirilen teknoloji üretilen kültür verilen mezun nereye gidip etki bırakıyorsa orası mı? Ya da girdilerin mesela örgencilerin geldikleri coğrafyalar ve kültürler mi sınırı geçtiği yer olmalıdır? İdarenin mensuplarının veya mezunlarının yasal iktisadi ya da siyasal gücünün sınırı mı?
Bir diğer eleştiri denge gibi kavramların fiziki biyolojik ve sosyal sistemlerde oldukça farklı anlamlara gelebilmesi özellikle beşeri sistemlerin dengesinin ne olduğunu tespit etmenin zorluğudur. Bu zorluğun V. PARETO yıllar önce toplum analizinde fark etmiştir.

[KEZBAN KUTLU]

Modern Dönem: Çalışanların karmaşık olduğunu ve çeşitli faktörler tarafından motive edildiğini öne sürmektedir. Örgütler dinamik ve açık sistemler olarak ele alındığı için değişim ve karmaşıklık bu kuramın üzerinde durduğu temel noktadır. 1-Sistem yaklaşımı ve 2-Durumsallık yaklaşımı olarak 2 kola ayrılır.
SİSTEM YAKLAŞIMI :
Bu yaklaşımı ortaya koyan Bertalanffy adında bir biyologdur. Bertalanffy canlı organizmaları inceliyor ve her organizmanın bir alt sistemi vardır diyor. Bu canlı organizmalar bir üst sisteme bağlıdır ve alt sistemleri vardır. Her sistem alt ve üst sistemi etkiler, etkileşim içindedir.
Bu görüşü Sosyal bilimciler daha sonra alıp örgütleri incelerken örgütü de birer canlı varlık olarak ele alıyorlar. Örgütlerde çevreleriyle ilişkililer ve etkilenirler.
DURUMSALLIK YAKLAŞIMI :
Durumsallık yaklaşımında ise çevredeki değişimlere, belirsizliklere ve belirsizlik düzeylerine göre örgütün ve yönetimin değişebileceğini inceleyeceğiz.
MODERN DÖNEMİN GENEL ÖZELLİKLERİ:
1-Örgütler açık sistem olarak görülmeye başlanır
2-Örgüt sistemler ve alt sistemler
3-Örgüt ve çevre ilişkisi
4-Rasyonal, Doğal ve Açık Sistem olarak örgütler
MODERN DÖNEMİN KLASİK VE NEO KLASİK DÖNEMİ İLE KARŞILAŞTIRILMASI:
Klaisk ve neo klasik dönemde örgüt kapalı bir kutu olarak düşünülür;yönetim, yöentici, örgüt yapısı, çalışanlara karşı tutumlar işlendi. Modern dönemde ise örgütün aslında kapalı kutu değil bir çevresi olduğu, dışsallığında yönetime etkisi anlaşılır.

[KEZBAN KUTLU]

Neoklasik örgüt kurami ifadesini ilk kez kullanan kisi William G. Scotttur. 1967 de ortaya atılmıştır. Bilim dünyasındaki pek çok gelişme örgüt ve yönetim çalışmalarının BEŞERİ bir temele oturmasına zemin hazırlamıştır.
9 ESASI:
1)İŞ BÖLÜMÜ:: Sağlığı verimlilik artışı sebebiyle klasiklerde olduğu gibi neo klasiklerde de temel ilkedir.
2)İŞ GENİŞLETME: İş tanımı yapılırken küçük parçalarına bölünmez. Farklı faaliyetleri içermesi böylece monotonlaştırmanın önlenmesi hedeflenir.
3)İŞ DEĞİŞTİRME: Çalışan düzenli olarak belirli sürelerle yakın işlerde çalıştırılır.
4)Ürüne ve coğrafyaya Göre bölümleme: Beşeri unsurlara önem veren Neoklasikler bunun sürtüşmeleri arttırdığını ve yetki devrine çok uygun olmadığını gördüklerinden ürün ve bölge ölçütünü tercih ederler.
5)DAR KONTROL ALANI: Klasik kuram’da X kuramından hareketle, insanın rasyonel bir varlık olduğu dolayısıyla çalışmaktan kaytarmaya meyilli olduğu varsayılır.
6)BASIK YAPI: Çalışan başına düşen yönetici sayısını arttırdığından dolayı kademe ve bölüm sayısını arttırmakta, dik yapılı örgütler ortaya çıkartmaktadır.
7)ADEMİ-İ MERKEZİYETÇİ YÖNETİM: Yerel yönetim klasiklerin insan hakkındaki X kuramı varsayımı sebebiyle kurulacak yakından denetim sistemi ve otorite yöneticilik anlayışı merkezziyetçi bir yapı ile mümkün.Neo klasikler de ise yetki devri ve geniş kontrol alanı savunulduğundan bu yapı tercih edilir.
a)Hızlı ve yerinde sorun tespitine ve karar almaya olanak sağlar.
b)Merkez ile bölümler arası çatışmayı azaltır
c)Kırtasiyecilliği azaltır.
d)Merkezde imtiyazlı bir üst sınıf oluşmasının önüne geçer.
e)İnsanlar alınmasına katıldıkları kararlara daha çok eğilimindedir.
8)DEMOKRATİK LİDERLİK: Klasikleri dik, merkeziyetçi yapısı ve insan hakkında X kuramı varsayımlarından hareket etmeleri ortaya otoriter yöneticiliği çıkartmaktadır. Neo klasik örgütte ise yetkinin devredildiği basık yapı demokratik öndeliği gerekli kılmaktadır.
7)KUMANDA-KURMAYA BİRİMLERİ: Kumanda birimleri fonksiyonları icra ederken,kurmay birimler uzmanlık alanlarına giren konulara danışma hizmeti sunarlar.
8)KOMİTELER ARACILIĞIYLA YÖNETİM: Klasiklerin aksine komiteler, Neoklasiklerde önemlidir. Kararlara katılımın verimlilik üzerindeki etkisi, demokratikleşmeye etkisi,çalışan tatminini arttırması, haberleşmeyi hızlandırması Neoklasiklerin komitelere yönetimi savunmalarının sebepleridir.
9)BİÇİMSEL OLMAYAN ÖRGÜT: Neo klasik kuramın örgüt yöneticilerine bir de pratik tavsiyesi vardır. Madem ki enformel örgüt bu kadar belirleyici olabilmektedir.
X VE Y KURAMI:
McGregor savunduğu X ve Y kuramları iki farklı insan tanımlar. Yöneticilerin yönetim anlayışları insanları nasıl algıladıklarına dayanır. X insanı ve Y insanı= X kuramı ve Y kuramı klasik örgütü temsil eder, Y kuramı ise NEO-KLASİK örgütü temsil eder.
X kuramı:
Çalışmayı sevmez , işten kaçar .
Yönetilmeyi ister , sorumluluktan kaçar, hırslı değildir.
Bencildir, kendi arzu ve isteklerine göre örgüt amaçlarına tercih eder.
Yenilik ve değişiklikten hoşlaanmaz.
bundan dolayı bu tür örgütlerde verimlilik sorunları yaşanacaktır.
Y kuramı ise ;
Çalışmak insan için doğal bir faaliyettir.
Yönetilmekten çok karar alma mekanizmalarında söz sahibi olmak ve katılımcı olmak ister.
Örgütlerin hedefleri doğrultusunda kendini kontrol edebilir.
Her zaman yeniliğe ve değişime açıktır.
Örgüte bağlılık duyar, işinin ve iş arkadaşlarını sever.
Tek motivasyonu para değildir. Saygınlık kazanmak önemlidir.

[KEZBAN KUTLU]

Hawthorne Araştırmalarında Western elektrik firmasında. ABD Chicago Kenti Hawthorne kasabasındaki fabrikada deneyler yapılmıştır.Şirket elektrik telefon üretiyor.Deneyler 8 yıl sürmüştür. 1924-1932 yılları arasında olmuştur.6 grup deneyi vardır. Bunlar:• 1- Işıklandırma Deneyi 2- Röle Montaj Odası Deneyi 3- İkinci Röle Montaj Odası Deneyi
4- Mika Yarma Test Odası Deneyi 5- Mülakat Programı Deneyi 6- Seri Bağlama Odası Deneyleri’dir.İlk deneyin başında Charles Snow daha sonraki deneylerin başında Elto Mayo vardır. Amaç yine klasik dönemde ki gibi verimlilik ve verimliliği artırmaktır. Fakat yöntem farklıdır. Yönetimi ise insan faktörlüdür. 2. dünya savaşına denk gelir. Savaşlardan da insanlar fazla düşünülmez.Ondan dolayı biraz geç kalınmıştır. Bu deneylerin yapıldığı kişiler biz demek ki önemliyiz de bize ondan bu deneyler yapılıyor demişlerdir(KLİKLER). Bazıları ile 6.000 parça üretiminin ideal olarak belirlerler.Bu sayıya uymayanlara ‘mızıkçılık yapma’ Bu sayıdan daha fazlasını üretelim diyenlere de ‘gösteriş yapma’ olarak görüyorlar.Bu verilenlere uymayanlara ise dışlama, baskı gibi grup içi cezalar verirler(NORMLAR).Deneyi yapan gözlemciler olmasına rağmen işçilerin fabrikanın genel kurallarına uymadıkları ve kendilerince yeni kurallar getirdikleri görülür. Fabrikada iş ve bölüm değiştirmek yasaklanır. Bir diğer yeni kural ise gün sonunda işçinin ürettiği parça sayısını bildirmek olur.Fakat bu konuda da karışıklıklar olur. İşçiler kendi yaptıkları sayıları söylemezler, kafalarında belirledikleri sayıları söylemeye başlarlar(YENİ KURALLAR).

[KEZBAN KUTLU]

Bürokrasi terimini ilk defa tarafsız şekilde ilk defa tahlil eden alman sosyoloğu ve iktisatçi Max Weber’dir.Ekonomi ve cemiyet adlı eserinde birlikte çalışan kişilerin rasyonel prensiplere uygun olarak gruplaştığını anlatır. Webere göre egemenlik kavramını bilinmesi gerektiğini anlatır. Weber 3 egemelik anlayışını tanımlar: 1-Geleneksel Otorite 2- Karizmatik Otorite 3-Yasal Ussal otorite. Fakat Weber bürokrasiyi yasal ussal otorite üzerine kurmuştur.Webere göre bürokratik idarenin temel üstünlükleri vardır. Bunlar dakiklik, süreklilik, disiplin, güvenlik, çabukluk, açıklık, gizlilik, belgesellik’dir. Bu bürokrasinin olumlu yönleri vardır. Bunlar: uzmanlaşma, örgüt yapısı, tahmin edebilirlik, rasyonerlik, demokrasi’dir. Eleştirileri ise: Katılık ve değişmezlik, gayri şahsilik, amaçlar hiyararşisinin bozulması, bağımsızlık eğilim, kırtasiyecilik ve kontrölün zorluğu’dur. Son olarak özetlemek gerekirse Weber egemenliği kavramını yasal ussal otorite anlayışına üzerine kurmuştur.

[KEZBAN KUTLU]

Kurucusu Fayol’dur. Fayol yönetimin sürecine yönelir.Amacı ise rasyonel örgüt ve verimlilikdir. Fayol önce okulda sonra iş yerlerinde yönetici eğitimin verilmesi, israfın önlenmesine, karmaşık örgütün yenilenmesine önem verir.Yönetim fonksiyonlardan oluşur.Bu fonksiyonlar: uzağı görme, örgütlenmek, kumanda etmek, eşgüdümlemek, denetimdir. Yönetim in ilkerleri ise 3 gruptan oluşur alt dallarıyla. 1-Yapı ile ilgili ilkeler 2-Süreçlerle ilgili ilkeler 3-Sonuçlarla ilgili ilkeler. Ayrılan fonksiyon ve ilkelerle yönetimin incelenmesini kolaylaştırmaktır.

[KEZBAN KUTLU]

Kurucusu Taylor olarak kabul edilir. Taylor ABD’in Pennsylvania eyaletinde çelik üreten 3 şirkette çalışmış ve tecrübe kazanmıştır.Taylor’un 1911 yılında yayınladığı Bilimsel yönetimin ilkeleri adlı eseri yönetim alanında yazılmış olan önemli eserdir. eserde verimlilik ve sistematik yönetimin üzerinde durulmuştur.Eserinde organizasyonlar da etkinlik için ekonomik kaynakların nasıl kullanabileceğini araştırmıştır.İnsan iş için gerekli olmayan bir takım hareketleri yapmaktaydı.Böyle olunca enerji ve zamanın büyük bir kısmı boşa gidiyordu.En basit işileri bile daha karmaşık yollar kullanarak yapıyorlardı.İş görenin çalışmasını belirleyen kuralları kapsayan yönetim uygulamak ve diğer koşullarını düzenlemek için tecrübeli ustabaşları kullanmalıdırlar. bu yöntemle aykırı hareket edenler cezalandırılmalıdır. Taylor en az enerji ile en fazla üretimi sağlamak için uyraşmıştır.Taylor’a göre yönetimin iki ana hedefi vardır:1-Çalışanın refahını sağlamak 2-İşverenin refahını sağlamak için.Fakat Taylor 1. olan hedef daha çok önemsemiştir.

[Yazar]

Yazılar